انسان

اشرف مخلوقات دیروز در جا زده ی مستاصل امروز هبوط کرده از عشق لاهوت میخ شده به جبر ناسوت محکوم به تنهایی و سکون در پیچش کلاف عقاید خودساخته، منسوب به خدا افول یافته تر از حیوان مطرودی که می خرامد آزاد، و با تمسخر می نگرد به این بازیچه نیمکره های آلوده به تضاد و اعوجاج رنگها شهودی زمینی و منطقی آسمانی! به راستی، کدام مذهب نسخه رهایی می پیچد؟ کدام عرفان قرص پرواز می فروشد؟ تکانی به خود بده ای وامانده بالا بگیر سرت را بگسل بندهای اسارتت را پاک کن ناخالصی های ذهن مشوشت را اوج بگیر... طی کن ناممکن ها را کنار بزن ابرهای ابهام را ببلع سپیدی نور آنسوی تردید را